از آن روز به بعد مزدوران و جاسوسان اموى در كوفه « 1 » پيوسته اخبار مربوط به حوادث كوفه و موضعگيرى نعمان بشير نسبت به آن حوادث را به يزيد در شام گزارش مىدادند . مجموعهء گزارش‌هاى ياد شده به يزيد اين طور مىگفت « كه اگر به كوفه نياز دارى مردى نيرومند را بدانجا فرست تا فرمانت را به اجرا در آورد و با دشمنانت همانند خودت رفتار كند . زيرا نعمان بن بشير مردى است ناتوان يا آن كه خود را ناتوان وانمود مىكند ! » « 2 » اشاره نعمان بن بشير نه دوستدار اهل‌بيت بود و نه گرايشى به آنها داشت . « 3 » او و پدرش در يارى جريان نفاق ، پس از رحلت پيامبر ( ص ) ، تاريخ سياه و بلندى دارند . نعمان گرايش عثمانى داشت و آشكارا نسبت به على ( ع ) كينه مىورزيد و از وى بد مىگفت . در جنگ‌هاى جمل و صفين با او جنگيد و در رهبرى جريان نفاق به طور كامل پيرو سياست معاويه بود ، « از نشانه‌هاى اين سياست اين بود كه معاويه از رويارويى آشكار با امام حسين ( ع ) پرهيز مىكرد . چنانچه معاويه ناچار به رويارويى آشكار مىگشت و بر امام پيروز مىشد از او در مىگذشت . اين به خاطر دوستى با امام نبود ، بلكه معاويه ، اين سياستمدار پليد و شيطان ، مىدانست كه ريختن آشكار خون امام ( ع ) با آن جايگاه قدسى بلندى كه در دل امت دارد ، موجب جدايى امويّت از اسلام مىگردد و تلاش‌هاى جريان نفاق و به ويژه حزب اموى را نقش بر آب مىسازد : به ويژه آن كوشش‌هايى كه معاويه به خرج داد

--> ( 1 ) - مثل عمارة بن عقبة بن ابى معيط ، عبداللّه بن مسلم بن سعيد حضرمى و عمر بن سعد بن ابى وقّاص ( ر . ك . تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 279 . ) ( 2 ) - تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 280 . ( 3 ) - ابن قتيبه دينوارى گويد : حسين بن على ، مسلم بن عقيل را به كوفه فرستاد تا از مردم برايش بيعت‌بگيرد . نعمان بن بشير كه والى كوفه بود گفت : هر آينه پسر دختر رسول خدا ( ص ) از پسر بجدل - يعنى يزيد - محبوب‌تر است . اين سخن به گوش يزيد رسيد و آهنگ عزل وى كرد . » ( الامامه و السياسه ، ج 2 ، ص 4 ) . با توجه به اين كه ابن قتيبه تنها كسى است كه اين خبر را نقل كرده است ، مىتوان آن را كينهء نهانى نعمان نسبت به يزيد حمل كرد . زيرا كه يزيد انصار را خوار مىشمرد و شاعران ( مثل اخطل ) را بر بدگويى آنان تشويق مىكرد ، نه اين كه نعمان دوستدار امام حسين ( ع ) بود .